Een lichte en liefdevolle familievoorstelling over verlies

Elke woensdagmiddag na school gaat Orpheus naar zijn oma Izzy. Ze drinken dan limonade, eten chips en spelen een videospelletje. Oma Izzy wacht op ‘Oorfje’ in haar stoel voor het raam. Twee dagen geleden deed oma even een dutje tijdens het wachten. En toen Orpheus haar vond, werd ze niet meer wakker. Sindsdien zit hij te gamen. Hij speelt The underworld of Hades en hij is al in level 7: het schimmenrijk!

CHARON:
Ik ben Charon, de veerman.
Ik breng de doden naar de overkant.
Ik heb net nog een hele lieve oma naar de overkant gebracht.
Oma Izzy.

ORPHEUS:
BRENG ME NAAR OMA IZZY!

Ken jij iemand die dood is? Wat zal je diegene missen. Orpheus’ zijn oma is dood en in een poging daar niet aan te denken, verdwijnt hij in zijn videogame: ‘The underworld of Hades’. Huh? Wat doet die hond met drie koppen nou ineens hier? Voor Orpheus het weet lopen zijn game-wereld en de wereld waarin zijn lieve oma net is overleden helemaal door elkaar.

Oma Eindbaas is een lichte en liefdevolle voorstelling over verlies. Hoe mis je iemand, hoe neem je afscheid en hoe doe je dat met je verdriet enzo? En als je nu een goeie grap hoort, mag je dan wel lachen?? Een hedendaagse Orpheus in de onderwereld voor iedereen vanaf 6 jaar.

  • Tekst
    Floor Leene
  • Regie
    Lara van Hoof
  • Spel
    Katelijne Beukema & Claudia Kanne (stage)