Waarom wilde je een verhaal vertellen over geld en thuisloosheid?

“Met het NUT maken we altijd voorstellingen waarin we thema’s onderzoeken die spannend, schurend en ongemakkelijk zijn. Geld, thuisloosheid en ongelijkheid zijn zulke thema’s. Er zijn mensen die alles hebben, waar ik mezelf ook toe reken, en daar tegenover mensen die niks hebben. Er zit een enorm ongemak in de ontmoeting tussen die twee. In deze voorstelling onderzoeken we dat.”

Wat hoop je dat het publiek ervaart tijdens en na de voorstelling?

“Het leuke is dat het niet alleen een voorstelling is, maar ook een diner.  Er zit vaart in, muzikaliteit, humor. Daardoor kunnen we een schurend en prikkelend thema aansnijden. 

Op Oerol, waar de voorstelling in première is gegaan, kwamen heel veel mensen achteraf naar ons toe; vaak omdat ze én enorm gelachen hadden én tot tranen toe geroerd waren. 

Ik hoop trouwens ook dat mensen achteraf een ‘doekje voor het bloeden’ kopen in de Giftshop! Met de opbrengst daarvan betalen we schulden af van mensen die het écht nodig hebben.”

Wat was voor jou het startpunt om juist over deze thema’s een voorstelling te maken?

“Hier in Leidsche Rijn heb ik een jongen ontmoet op straat, Willem. Hij is thuisloos en toen ik zijn verhaal hoorde, wilde ik hem heel graag helpen. Ik dacht hem te helpen door zijn verhaal verder te vertellen via theater. Of dat goed en succesvol uitpakt? Daarvoor moet je de voorstelling zien!”

Wat wilde jij als speler/maker zélf onderzoeken met Doekje voor het bloeden?

“Doekje voor het bloeden is het verhaal van Willem, maar eigenlijk is het het verhaal van hoe wij als samenleving, maar ook wij als individuen, omgaan met de Willems van deze wereld. En ons verlangen om ze te helpen, maar ook onze onkunde in dat helpen. Daarbij is de vraag waarom we dat willen doen ook heel relevant. Doen we dat voor onszelf of doen we dat voor Willem?”

Hoe ben je te werk gegaan tijdens het ontwikkelen van deze voorstelling?

“Het is een samenwerking met George Tobal Producties. George en ik hebben heel veel met elkaar gesproken en mensen geïnterviewd. Dat zijn scènes geworden en tijdens de repetities is er nog heel veel gebeurd in het scherper en muzikaler maken van het stuk. 

Het was heel leuk om voor het eerst met George te werken. Het was tof om te ontdekken hoe we het open en interactieve van Het NUT een plek kunnen geven en daarnaast de lyrische sprookjesachtige vertelling van George als schrijver.”

Wat heeft het maken van deze voorstelling jou zelf geleerd of doen beseffen?

“Ik heb gevoeld hoe groot mijn afstand tot de wereld van thuisloosheid is. In Nederland zijn we heel goed in leed onzichtbaar maken voor de samenleving. Of het nou in bejaardentehuizen, ziekenhuizen of opvang voor thuislozen is, we stoppen het probleem letterlijk weg. 

Ook hier in het aangeharkte Leidsche Rijn, waarvan je bijna zou denken dat er weinig armoede is, blijft dat allemaal achter die façade. Je moet er je best voor doen om ermee in aanraking te komen. Dat is heel heftig, want dat is alsof die mensen niet bij de samenleving horen.”

Is er een scène die jou persoonlijk raakt of confronteert?

“De eindscène wanneer Willem en ik, de theatermaker, de confrontatie met elkaar aangaan. En het verlangen van Willem om vertrouwen te krijgen van iemand. Maar dat het zo moeilijk is om vertrouwen op te brengen voor iemand die zo onberekenbaar is. Die botsing, dat dilemma, vind ik zo schrijnend.”

Wie mag deze voorstelling niet missen?

“In zekere zin kennen of herkennen we allemaal een Willem. In onze omgeving of in onszelf. De voorstelling opent het gesprek om over al die gevoelens van schaamte, ongemak en schuld te praten. Iedereen die een Willem kent, zou ‘m dus moeten zien. En iedereen die geen Willem kent, zou ‘m daarom óók moeten zien.”

‘Doekje voor het bloeden’ is van 4 t/m 21 september te zien in Podium Hoge Woerd in Utrecht. Koop hier je tickets!